Poetry

Gabriela Iwińska


older other poems newer

13 july 2011

W imaginacji albo tylko mi się tak wydaje

Piszę wiersz.
Bzdura!
Skrobię niesplatające się wichry słów.
Być może i to nie.

Czuję. Czuję natchnienie.
I znów
chyba tylko mi się zdaje.

Myślę lub
po prostu ciągnę za sobą niewykrztuszone
rozmowy albo jedynie monologi.

Ech! ach! och!
Nieprawda. To nie mój zachwyt.

Blond płomień kręci się,
gęstnieje, po czym
zostaje go jeszcze mniej.

I oczu,
bram od niedawna zamkniętych,
nic mi teraz nie przysłania.

Głupio tak, jak słońce świeci w twarz.
Znowu trzeba będzie siebie kłamać,
że jak podniosę powieki
wszystko sprzed chwili zostanie.






Report this item

 


Terms of use | Privacy policy

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


You have to be logged in to use this feature. please register

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1