Poetry

Sztelak Marcin


older other poems newer

18 october 2016

Hagiofobie

 
Jałowe ziemie zapraszają
do wspólnej modlitwy.
O zmiłowanie.
 
Nie wznosimy
świątyń, zbyt boleśnie przebijają
miejsca narodzin.
I powietrze,
 
w którym jest nam dane
błądzić.
Bez gwiazdy przewodniej.
I księgi,
 
więc zasypiamy nieoświeceni,
na pustyni.
I śnimy katedry,
 
jednak wciąż brak miejsca,
chociaż dookoła bezmiar.
I święci zagrzebani w piasku,
 
o przeliczonej liczbie ziaren.
W klepsydrach.






Report this item

 


Terms of use | Privacy policy

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


You have to be logged in to use this feature. please register

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1