Poetry

Tamara Titkowa


older other poems newer

14 december 2011

Taniec ze zgasłą oliwą

Krople deszczu
wtarły się w
Konający zmierzch
 
Śnieg zdusił wszelki
wiatr
Rozpościera się nowy
niepoliczony czas
 
Odkruszyły się z nieba
skały.
 
O czasie wyciągną spod
powierzchni ziemi
grudę ognia.
 
Czołgają się ku niebu
spadłe gwiazdy
każdy dotyk sinieje.
 
W mieście topnieją
ostatnie oliwy.
 
Czerstwieje skóra
Kruszy się ostatni
cień ciepła.
 
O, t, tak.
 
Przyjdzie za
Pragnieniem śladu
 
W bój śmierć pamięci.
 
O czasie wyciągną spod
powierzchni ziemi
grudę ognia.
Rozpościera się nowy
niepoliczony czas.
 
Zasnęli wszyscy
Którzy z zaciśniętymi
ustami
Długo czekali.
 
To jest ten czas
To jest to miejsce
To jest ten czas
Kiedy spod ziemi
wyciągniesz
grudę żarzącego się
światła
 
to jest ten czas
ustroić swoje stopy
miękkim mchem
zatopionym w rosie…
kiedy możesz
to jest ten czas.
 
 
 
 
 
 
 
 






Report this item

 


Terms of use | Privacy policy

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


You have to be logged in to use this feature. please register

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1