Poetry

beatkas00


older other poems newer

18 may 2011

„ Gołębie na peronie”


Mój pociąg uciekł,
a ludzie tłoczyli się wszędzie.
I od tej pory pamiętam tylko,
że Ty karmiłeś gołębie.
 
Sam sobie ,nie patrząc, czy ktoś kroczy
nuciłeś ulotną piosenkę,
zwróciłeś nagle na mnie swe oczy
i mocno chwyciłeś za rękę.
 
Od tamtej pory razem karmiliśmy gołębie
zawsze na tym samym peronie.
Mając tylko siebie, nie bacząc co będzie,
czas posrebrzył nam skronie.
 
Dziś na peronie skrzydlate tłumy.
świat nadal biegnie, lecz już beze mnie.
Ja żyję ciągle chwilami zadumy,
wspominając , jak Ty tu karmiłeś gołębie.






Report this item

 


Terms of use | Privacy policy

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


You have to be logged in to use this feature. please register

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1