Poetry

Belamonte


older other poems newer

12 august 2012

W węźle

co chwilę spryskiwanie się wodą lub jej unikanie
raj utracony w bieli, spokój, pustka
oczyszczanie z bieli
zapadnia
podpieranie ścian

życie to głód życia
muszla wypełniona oceanem

zrywam w kółko obręcze
co na skroniach zakłada wiatr

przez most dążę
i w jaskini siedzę

wyciągnięte ręce modlitwy
to przedłużenie wycia wilka i konwulsji plazmy

okręgami studni przygnieciony wzrok
pijawki myśli na ciele
sprawdzanie stanu bielizny, pościeli
to pewnie nerwy się poplątały i zgubiły wątek
cięciwy gotowe wystrzelić w noc

w węźle duszy
nocy i płomienia, wrzasku i cienia, rzeki i lata, matki i kata
wina i przeciągu, gniewu i pociągu
kości i wiatru
w uścisku, w przeplocie, w locie
w przejściu

wasze ścieżki i moje skrzyżowały się
pośrodku tej figury tkwię ja

nad pustym brzuchem gitary
wyrzucającym dźwięk przy szarpaniu owych strun

aż pudło rezonansowe gitary serca przemówi -
życie jest przedłużonym umieraniem






Report this item

 


Terms of use | Privacy policy

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


You have to be logged in to use this feature. please register

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1