RENATA, 12 april 2021
Myślałam że książę niebieskooki
zawirował wokół i serce zdobył
piękny narcyz ciągnie włosy me
szloch zamiera w gardle
proszę nie nie nie
Pierwszy raz uderzył trzy dni
po ślubie nikt nie uwierzył
ślady ślady ślady to lubię
powiedział tusz tusz tusz
przecież jesteś winna
zamknij się już
Nie pozwolę Ci odejść
usłyszałam i drżące kolana
przeszkodą dla stóp
łup łup łup
zemdlałam
Satish Verma, 12 april 2021
Centrality suffers.
A poem
cries.
The kingfisher
dives
to find the depth of water.
Ready to strike
beyond― the
horizon, black hole.
With September
blues on―
my hands, I pray.
Satish Verma, 11 april 2021
Do not measure zany,
yourself. When did you become
your pedagogue?
Around the city I am
planting the roses―
against the wishes of land mines.
Haunted by a survivalism,
somewhere the smoke
was rising. But I wanted―
to leave the fragrance
for you― and you will not
wait for the ghosts to tell,
who was the visitor. You
will not know my future and
I will not know your past.
Satish Verma, 10 april 2021
After finding the pulse,
you become a man-eater.
Decide to play a volcano―
to solve the mystery
of god.
Shirtless violence,
sells the skin, the vagus
and the cranium.
There was no difference
between black and white. I
had fallen for the crooked―
smile of death.
You appear like a
nymph in my stasis―
of thoughts. I kiss
my hands.
You penetrate in my bones.
O God, you were exactly my image.
Moon stained a poem beseeches
me, to lift my pen.
Satish Verma, 9 april 2021
The interstellar
reticence, becomes the
muse of a storm.
*
Departure begins,
when the lights are dimmed.
Night licks the moon.
*
Now, you can
roll up the stings.
Cadaver will not rise.
*
The bell rings―
for the last exhibit.
Moths were waiting.
Satish Verma, 8 april 2021
When the time faults, it
becomes metaphysical for me―
to write a poem in flesh and blood.
A night's terror, descends.
Buzz of an insect hovers,
until I give in.
A thoughtess invasion―
makes you unstable, when
you reach the heights, where
snow wails, time and space
start collapsing.
A vacuum bubble expands
into a dome. You draw frescoes
in dream. The colors penetrate.
Blind landings begin.
Looks as if you were sitting with dead,
till eternity.
Satish Verma, 7 april 2021
This age of depression―
Do you hear―
the unheard sounds?
I always bleed―
in the books. Some words
won't stay for the sake of propriety.
Nothing is held back,
not even modesty. The biggest
savagery, of being a human.
And a flock of ravens will
go on hungry,
not feeding on debased carrion.
The baby moon will
not smile. History has
cheated us out of the truth.
The heat, noises and
dust. Every face was covered
in soot. I cannot recognize myself.
Satish Verma, 6 april 2021
Unstitch my memories,
I have come home,
My bag was full of worries.
How will I spread my age?
An old man reading the palms―
cannot find the glasses.
After a mutiny, nothing was
left of a hissing pyramid.
Tell me the shape of tomorrow
to come. In dark I have
to bury my name.
Satish Verma, 4 april 2021
The collective
scream of peacocks,
brings the night horror.
The horses run―
in morning blue.
The call has come.
Cotton wool on―
retina. I cannot read
your command.
To immerse
my god in your lake,
the wait must be long.
RENATA, 3 april 2021
takie szczęście idealne jak z powieści
nic nie brakuje można by powiedzieć
mąż zgodny pogodny aż za spokojny
a żonie tej szaleństwa się chce
flirtu romansu ale nie rozwodu
ot gdzieś w hotelu w pośpiechu
majtki ściągnąć z byle kim zapłonąć
więc drogi mężu jedz na działeczkę
żonka już wolna zabawi się troszeczkę
w kotkę policjantkę pielęgniareczkę
podejrzewając niemoralność żony
mąż kupił dyktafon i w pokoju położył
i już nie było miło i pięknie
serce stanęło i zaraz pęknie
mąż pijany jechał załamany
każdy by mu wybaczył tą wódę
a on walnął w drzewo i umarł
ona płakała kochanka już nie chciała
bo diabły szeptały jej do ucha
mąż będzie słuchał oj będzie słuchał
Poetry
Prose
Photography
Graphics
Video poems
Postcards
Diary
Books
Handmade
