Poetry

ewaes


older other poems newer

27 june 2018

Apationata


Nie było sztormu ani burzy, 
wiatr nie wiał w oczy te niebieskie.
Zagubił się w odmętach sennych, 
czy znajdzie go gdzieś, kiedyś jeszcze?

A był natchnieniem, bohaterem, 
zbiorem jej myśli oraz pragnień.
Oczekiwała nazbyt wiele, 
może bez niego będzie łatwiej. 

Gwiazdy, gwiazdami tylko będą,
a księżyc zwykłym, ot księżycem 
i będzie jej już wszystko jedno, 
wiersze to, proza jest czy życie?






Report this item

 


Terms of use | Privacy policy

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


You have to be logged in to use this feature. please register

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1