Poetry

I

W nic nie wierzyć to też los
piechur gdzieś nareszcie dotrze
kolejny dzień jak wiatr - burzyciel

nad światem płaczę bo nie daje szczęścia
może kiedy stanę w lustrze
i wyszczerzę się przeciw niemocy własnej -
uderzę pięścią w stół -

do cholery jasnej!

Czy czytać Mauriaca kiedy pisze o modlitwie
bo ja tu widzę tylko krajobraz - pusty -
po bitwie


II


świat
udało mi się
pojąć

w tamtej chwili

i wiatr
udało mi się pojąć

kiedy szedłem ze śmieciami

słońce
stało wysoko
wierzby

budynki

prócz tego
życie to wycinki


III


Zależy od humoru
to czy co innego;
puzzle 1200 elementów

wirują zbijają się w klucze; różnie -
to jest rzecz momentu

(nie wiem czy odpowiednie dla studentów)