Poetry

ALL THAT THERE IS

(warsztatowo średnie ale mają przekaz)

1.


Pustka między stołem a ścianą
dzień w którym o nic nie chodzi
papierosy kupiłem rano

na dworze zero stopni
światło wpada żółte
nie będę płakał -

gdybym miał umrzeć
bo niepotrzebnie się rodziłem
więc czemóż nie zniknąć

o, boskie światło
mógłbym pisać hymny do światła
kiedyś je kochałem

ale - jak wszystko -
mi się znudziło
jakże zagadkowy uśmiech

mógłbym może jeszcze
cierpieć za świat
i jakiś znak ukazałby

że to coś wart
bo człowiek dziś już wie
że nie wie czego chcieć

może objawi to śmierć


2.


Z biednego domu
i w biednym mieście

gdzieś tutaj sznur
dla mnie powieście

bo została ze mnie tylko
urażona duma

może to duch czasów -
dżuma

domy stoją biedą
ludzie połamani

a ja co roku gromadzę
nową koszulę

może kiedyś zostanę żulem

trudno powiedzieć
co i jak się sprawdza

ten komfort że mogę
patrzeć się w ścianę

na ścianie sadza

i szczęście -
w telewizji


3.


W matematyce
rządzi chaos
w filozofii
rozum

trudno powiedzieć co w poezji

długie czarne włosy
zasłaniają twarz dziewczyny
w ortalionowej kurtce

skacze się w sen
który nic nie znaczy
żyć jak gdyby

upadł system Ptolemejski
upadł system Newtonowski


4.


Wbity w świat jak łopata
w kwaśną ziemię a przecież
ludzie jakoś żyją

na oknie białe firanki upał
nuda czy to były zapasy piszę
coraz gorzej bo

świat istnieje

Czasem w pustkę
wpada cynobrowe światło prócz
niej jest światło

ktoś mi powiedział
że wystarczy modlić się
i pracować

- to było jak uchylone okno na ostatnim piętrze

5.



z pewnością
nie byłem łagodną i cichą roślinką
i użyłem wolności choć wciąż nie mogę pozbyć się
wrażenia

że to był eksperyment
przyszło mi opłakiwać biednych ludzi
ponoć ukrzyżowany jest ten kto

jest rozpięty między ziemią a niebem
cokolwiek to może oznaczać
i o ile znaczy

to trochę jak "chcieć czegoś więcej"
w wieku kilkunastu lat
śmieją się ze mnie

inni smutnieją

kra
kra

jak Nietzsche który stał się w końcu przecinkiem
żeby przypomnieć że nie żyjemy
w filmie fantasy

Sinatra radził w takich chwilach golić whiskey

i co chcesz, Sokratesie, żebyśmy
z tym zrobili?


6.


spod splotu słonecznego
wydobywa się wolność

w mózgu złożona dialektyka
coś bardzo kafkowskiego

a jednocześnie trwałego
jak powiew w upalny dzień

może ktoś mnie przejrzy
jaki wstyd

Choć długo - pragnąłem -
katedr

to cóż daje, o Nietzsche,
gardzenie sobą

Pytałem wielu
każdy miał trochę racji

albo przynajmniej
była w tym jakaś logika


(i lecą trąbeczki - sru tu tu tu!)