Prose

kim167


older other prose newer

12 november 2011

X

Nie możesz wiedzieć, jak to jest, kiedy wydaje ci się, że nic już nie ma. Widzisz świat, masz świadomość jego istnienia, ale tak naprawdę on wcale nie jest twój. Zaciągasz wielką pożyczkę – życie, które z minuty na minutę coraz bardziej zbliża cię do śmierci. Nie chcesz się z nią pogodzić. Każdego dnia udajesz. Obserwujesz ludzi, którzy są wokoło i wiesz, że oni też udają.  A jednak nie potrafisz inaczej. W tym udawanym świecie przezroczystych ludzi jesteś jednym z nich. „Wszyscy” to ty, to on, to ona – każdy. W zetknięciu ze światem jesteś tylko małym iksem, takim jak wiele innych iksów. To boli, co?






Report this item

 


Terms of use | Privacy policy

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


You have to be logged in to use this feature. please register

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1