Poetry

po pustych ulicach
gdzie światło nigdy nie zapłonie
płomień w sercu i ogień

nocą włóczą się ludzie
szukając dnia idą i
depczą mokry śnieg

czasem warto
sobie przypomnieć świat dziecka
czy warto pisać czytać

szukajmy w ludziach
iskry nadziei siły uśmiechu
by udźwignąć płaszcz życia
ciąży ciężar sumienia

nadchodzi ktoś kto podpalił świat
zatacza koło by na dół spaść