Poezja

Bezka, 24 stycznia 2026

nieśmiertelny

jak odnaleźć miękkie słowa
łabędzi puch by otulić

ramiona

otwierasz teraz jeszcze szerzej
aż powietrze błękitnieje

anielski spokój
i najczystsza miłość

wzajemna od bliskich

niechaj zasieje się pod jabłonią
- ulubionym miejscem -
gdzie snułeś plany i nadzieje

dzieliłeś wiedzę z radością
szanując każdego człowieka

teraz strumień świadomości
niech oświeca duszę

której choćby najmniejsza drobinka
w każdym z kochających Ciebie
zostanie na zawsze

bo wrosłeś głęboko
w serca

wijąc misterne gniazda

liczba komentarzy: 1 | punkty: 1 | szczegóły

Przędąc słowem, 24 stycznia 2026

* EPITAFIUM *

Przechodniu, posłysz — z poezją porósł;
rozważał życie(m) — streszczając, skracał;
exodus wcielił — z goryczą, piołun;
pomnażał bólem — rodzajem maczał.
Korowód słowem — w niebiosa powlókł;
wspomagał anioł — spuściznę składał;
potomnym, z deszczem — talentem okrył;
donośnym wersem — żywotem skończył.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

violetta, 23 stycznia 2026

Przyjemna przedwiośnia

niezapomniane sny musnęłabym
tuszem rzęs z szafirków
tętnię życiem azalią
amarantową szminką w usta
dałabym moc pocałunków

liczba komentarzy: 5 | punkty: 4 | szczegóły

iuzu, 23 stycznia 2026

3

Pędzący zegar:
Miasto biegnie jeszcze szybciej,
Gdzie miejsce dla chwili?

liczba komentarzy: 1 | punkty: 4 | szczegóły

iuzu, 23 stycznia 2026

2

Znowu pada,
Patrz na drgający horyzont.
Chwila wytchnienia.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 4 | szczegóły

iuzu, 23 stycznia 2026

1

Zimowe słońce.
Biały blask przeszywa miasto
Powiew świeżości.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 4 | szczegóły

sam53, 21 stycznia 2026

twój uśmiech

poczułem uśmiech w roztańczonych myślach
wyśnioną radość zebraną w półsłowie
która na ustach wiosną już zakwitła
wśród pierwszych kwiatów i słonecznych objęć

była jak światło rozpalone w sercu
które od świtu rozzłaca dzień w trzcinach
dotyk twej dłoni - każde słowo w wierszu
jak pocałunek - w słońcu go zatrzymaj

zapisz na wargach jednym słowem - zanim
sklei nam usta jeszcze przed śniadaniem
choćby na chwilę - ile ich przed nami
niech w siódmym niebie na zawsze zostanie

liczba komentarzy: 0 | punkty: 4 | szczegóły

violetta, 21 stycznia 2026

Rozkosz

soczystymi pąkami magnolii
skorzystam z cudownego ciebie
posmakować niebiańskich ust

promień popieści blask ramion
niesiony migdałowym zapachem
wpadnie w środek piersi

liczba komentarzy: 0 | punkty: 5 | szczegóły

Przędąc słowem, 21 stycznia 2026

Odszedłeś Mistrzu [*]

Odszedłeś Mistrzu — z (d)ostatnim tekstem
przywdziany z ciszą — watahą zawył
światełek strzegąc — w ostatnim geście
sypały gwiazdy — poeta zastygł

Przywdziany z ciszą — watahą zawył
akcentem w złocie — utwory kwietne
sypały gwiazdy — poeta zastygł
misterne pióro — zamknęło księgę

Akcentem w złocie — utwory kwietne
przykładnym stylem — w zdarzeniu nagłym
misterne pióro — zamknęło księgę
formalny koniec — pustynią w branży

Przykładnym stylem — w zdarzeniu nagłym
tysięczne smutki — bolesne drżenie
formalny koniec — pustynią w branży
służebne słowa — zaczęły tężeć

Tysięczne smutki — bolesne drżenie
odszedłeś mistrzu — z (d)ostatnim tekstem
służebne słowa — zaczęły tężeć
światełek strzegąc — w ostatnim geście

liczba komentarzy: 3 | punkty: 6 | szczegóły

sam53, 20 stycznia 2026

Mława jak Grenlandia

to dziwne że śnieg pada z bezchmurnego nieba
tańczące płatki błyszczą w słońcu
dziwne że płoty drzewa w szadzi
a niebo w czystym błękicie
spada prosto na nas milionami tęcz
frunie aż oczy bolą z tej dziwności

sąsiadka wystawiła Piotrusia na śnieg
siedzi chłopczyk na nocniku i patrzy i patrzy
nadziwić się nie może jaki piękny świat

podobno Inuici zamiast papieru toaletowego
używają śniegu

zaczekam
Piotruś jeszcze na nocniku

liczba komentarzy: 3 | punkty: 4 | szczegóły