Poezja

Szron w moim pokoju
śnieg na moim łóżku
akwedukty poranka

bo popiłem z kolegami
jeden rozbrajał bombę
nogami

zdobywaliśmy twierdzę

a teraz jesteś tak daleko
jak przestrzeń bez wnętrz
lustro jest popękane

i krwawię

i demon knuje w szarości
próbując mi wmówić -
że świat nie jest alegorią