Poezja

XV

Cynobrowe światło - czy to Ty?
Ołów. Cegielnia. Śnieg i gałęzie.
Powidok na klatce schodowej

z Twoim odejściem ulatnia się
gaz.

Ktoś załamuje ręce, ktoś chodził
koło torów, ktoś stał w oknie -
co znaczy ta zabudowa?

Ulica okien, dzielnica okien, druty
w gorsecie świata

Filozofia tutaj jest niema,
a ludzie wyrwani - etiuda studencka
o Albercie Camus.


XVII

Aniele Śmierci
w więzieniach
w katowniach

Ty ponura barwo świata
którą wdychał chłopiec
de Lautremont -
niech na jego powieki opadną białe kwiaty
bo widziwmy niejasno

Wietrze, który poruszasz moje myśli,
bym rozumiał chwilę

w Wiedniu
na szkockich Highlands

z moich dłoni opadły ciernie
i nie ma śladu krwi

przebyłeś wszystkie ulice
jak złodziej
a ja
gdzież się pomieszczę
w tym cyrku wciąż łamiesz
mi serce