sam53, 2 october 2012
weź ją jak pokutę przed konfesjonałem
i nie czekaj zgody wszak już jest nagrodą
niesie ci pochodnię święty ogień talent
taka niezwyczajna pachnąca wciąż wiosną
poczęstuj kieliszkiem wytrawnego wina
nakarm słów melodią po zachwyt bez granic
wiesz że najprawdziwsza w tańcu się zaczyna
więc tańcz z nią i pierwszy a nawet ostatni
wieczorem przygotuj pachnące posłanie
z puchową poduszką pod głowę gdy mało
jasieczka jej dołóż a wtedy zostanie
i nie szczyp mnie w rękę gdy pójdzie na całość
sam53, 2 october 2012
nawet maleńką kroplą deszczu
jesień rozmywa zapach lata
chociaż z czerwieni jabłek jeszcze
niełatwo zerwać go ni zdrapać
w fiolecie i purpurze śliwek
gdy przesadzają z dojrzałością
zaczyna tańczyć jakby żywiej
mieszając urok z wykwintnością
w tym karnawale powonienia
ostatnią barwą nut przy nosie
i nic już w nim nie będę zmieniał
zatrzymam go w kwitnącym wrzosie
między szyszkami pośród liści
gdzie nawet rosa trwa w zadumie
schowam dla ciebie niech się przyśni
albo miłością niech wyfrunie
sam53, 20 september 2012
gdzieś w zakamarkach wyobraźni
na horyzoncie sfery doznań
istnieje wiara że ty jedna
że tylko ciebie chciałbym poznać
i wszystko byłoby w porządku
gdybym się o to bardziej starał
o nie
zacznijmy od początku
czy tego chcemy w dwoje naraz
więcej niż z chęci i ochoty
bez ograniczeń odtąd dotąd
gdy słowo pieści niczym dotyk
a on sam w sobie jest pieszczotą
czy to wystarczy tego chcemy
czy na pytanie znasz odpowiedź
bo tam po drugiej stronie rzeki
czeka po prostu dobry człowiek
sam53, 19 september 2012
przyznam się szczerze że z miłości
każdy mężczyzna wierszem gada
a dar którego tłum zazdrości
dzięki cytrynie... cały zjadam
tak po plasterku do herbaty
głupio że wszystkim gębę skrzywia
ja tam cytrynę jem bez straty
także zanotuj... jestem dziwak
z cytryną w zębach to po pierwsze
z nią nie podobna się zestarzeć
gdy tę kwasotę wpiszę w wiersze
staje się lekiem... od poparzeń
sam53, 19 september 2012
obudź się mężczyzną póty babie lato
póki mokra jesień nie zamiotła liści
zbudź się zanim zima wyjmie z szafy palto
a sen zamiast w głowie na jawie się przyśni
spróbuj smaku lata gdy dojrzewa wino
a słońce zachodząc gubi wciąż promienie
pomyśl to już wrzesień a jesień z dziewczyną
zauroczy zmysły i życie odmieni
pozwól wyobraźni ulecieć w nieznane
niech ten święty spokój drzwi nareszcie ścisną
zobacz jaki dzisiaj słoneczny poranek
przyszedł czas dla ciebie
wszak jesteś mężczyzną
sam53, 17 september 2012
pieprzyk ma w sobie moc południa
wpuszcza w maliny wyobraźnię
chciałabyś czasem go wyrównać
już dość zadrapań i zadrażnień
choć gdy na plecach pod łopatką
lub nieco niżej nawet w grupie
bywa atrakcją nader rzadką
podlegającą fali skupień
szokiem gdy kropką piersi znaczy
odsuwa na bok jędrne sutki
wtedy nie można się napatrzeć
nawet gdy skromny i malutki
kiedy dodatkiem przy urodzie
(nie mów że życie ci utrudnia)
delikatesik mieć na brodzie
ech tajemnicza moc południa
sam53, 3 september 2012
wpatruję się w zygzaki ognia
w płomieniach ginie to co przeszło
miłość nie trafia się już co dnia
choć trwać by chciała całą wieczność
i gryzie niczym dym z komina
z oczu kolejne łzy wyciska
gdzie są te chwile przypomina
w których mi byłaś taka bliska
nostalgia pamięć ogniem dręczy
szczapy w kominku tlą się jeszcze
wiesz kiedyś nawet żar był większy
a i miłości pierwsze
lepsze
sam53, 1 september 2012
zawstydziło się dziś słońce o zachodzie
mgła oplotła fioletowe gzymsy lasu
w kroplach rosy noc się budzi zmierzchu chłodem
wrzesień zwija nici lata z pól tarasów
zieleń liści przez dojrzałość czas przeciska
nowe barwy ciepłym blaskiem rwą powietrze
wiesz jak bardzo jesień zdaje się nam bliska
oprócz ciebie tylko słońce cieszy jeszcze
sam53, 30 august 2012
wyrzuć pomiędzy bransoletki
sznury korali i pierścienie
zamknij na klucz w szkatule spełnień
choć koniec końców niespełnieniem
schowaj na samo dno torebki
ukryj w chaosie szminek cieni
w różach i błyszczkach gdzie najpewniej
na drobne z czasem się rozmieni
zawiąż w supełki na chusteczce
tak jak nadzieję i od święta
zajrzyj mu w oczy
patrzeć nie chcesz
spróbuj więc chociaż zapamiętać
sam53, 14 july 2012
wejściowe skrzypią
niczym chrapanie proporcjonalnie do zmęczenia
kojarzy się to ze starością
drzwi od sypialni skrzypią inaczej
seks w ciszy wali po uszach wrzaskiem gwiazd
upływający czas zamyka okiennice
młodość znika w załamaniach prześcieradła
nie wiem czy bramy niebios skrzypią
ale modlitwa którą wypowiadasz na bezdechu
przypomina mi świst
nie płacz
wypijmy
Poetry
Prose
Photography
Graphics
Video poems
Postcards
Diary
Books
Handmade
