Poezja

Yaro, 24 stycznia 2026

wrogu mój

gdy przyjdzie podstępnie zły czas i zabierze wolność
kamienie przemówią by zbudzić nas
by powstać i walczyć
bo walka w nas się rodzi i śmierć nie znaczy drogi

walczę nie po to by zginąć bez imienia
walczę by pokonać strach którym zarażasz

wstaję gdy upadam wzbijam się jak Orzeł
uderzam najmocniej zadaję ból
jesteś gotowy czy jesteś daleko i straszysz

wrogu mój uciekaj
pochwal się porażką
powiedz że nie masz chęci
walczyć z maszyną
która broni rodziny
szanuje zasady

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

sam53, 24 stycznia 2026

Panie Boże!

Spójrz na zegar - czas wiosny się zbliża
sople lodu marnieją pod dachem
wiatr zawiewa z zachodu odwilżą
a i zaspy z dnia na dzień mniej w zaspie

sen prawdziwy już z zimą odpłynął
noc z szarością buszuje po płotach
gdybyś wodę zamienił znów w wino
recepturę pozwolił mi poznać

ja się wierszem wiosennym odwdzięczę
wiesz jak wino z poezją mnie kręci
gdy dwa słowa - na zdrowie - na szczęście
w metaforze potrafię przepędzić

liczba komentarzy: 2 | punkty: 5 | szczegóły

Przędąc słowem, 24 stycznia 2026

* EPITAFIUM *

Przechodniu, posłysz — z poezją porósł;
rozważał życie(m) — streszczając, skracał;
exodus wcielił — z goryczą, piołun;
pomnażał bólem — rodzajem maczał.
Korowód słowem — w niebiosa powlókł;
wspomagał anioł — spuściznę składał;
potomnym, z deszczem — talentem okrył;
donośnym wersem — żywotem skończył.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 4 | szczegóły

violetta, 23 stycznia 2026

Przyjemna przedwiośnia

niezapomniane sny musnęłabym
tuszem rzęs z szafirków
tętnię życiem azalią
amarantową szminką w usta
dałabym moc pocałunków

liczba komentarzy: 5 | punkty: 5 | szczegóły

Amon, 23 stycznia 2026

3

Pędzący zegar:
Miasto biegnie jeszcze szybciej,
Gdzie miejsce dla chwili?

liczba komentarzy: 1 | punkty: 4 | szczegóły

Amon, 23 stycznia 2026

2

Znowu pada,
Patrz na drgający horyzont.
Chwila wytchnienia.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 4 | szczegóły

Amon, 23 stycznia 2026

1

Zimowe słońce.
Biały blask przeszywa miasto
Powiew świeżości.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 4 | szczegóły

sam53, 21 stycznia 2026

twój uśmiech

poczułem uśmiech w roztańczonych myślach
wyśnioną radość zebraną w półsłowie
która na ustach wiosną już zakwitła
wśród pierwszych kwiatów i słonecznych objęć

była jak światło rozpalone w sercu
które od świtu rozzłaca dzień w trzcinach
dotyk twej dłoni - każde słowo w wierszu
jak pocałunek - w słońcu go zatrzymaj

zapisz na wargach jednym słowem - zanim
sklei nam usta jeszcze przed śniadaniem
choćby na chwilę - ile ich przed nami
niech w siódmym niebie na zawsze zostanie

liczba komentarzy: 0 | punkty: 4 | szczegóły

violetta, 21 stycznia 2026

Rozkosz

soczystymi pąkami magnolii
skorzystam z cudownego ciebie
posmakować niebiańskich ust

promień popieści blask ramion
niesiony migdałowym zapachem
wpadnie w środek piersi

liczba komentarzy: 0 | punkty: 5 | szczegóły

Przędąc słowem, 21 stycznia 2026

Odszedłeś Mistrzu [*]

Odszedłeś Mistrzu — z (d)ostatnim tekstem
przywdziany z ciszą — watahą zawył
światełek strzegąc — w ostatnim geście
sypały gwiazdy — poeta zastygł

Przywdziany z ciszą — watahą zawył
akcentem w złocie — utwory kwietne
sypały gwiazdy — poeta zastygł
misterne pióro — zamknęło księgę

Akcentem w złocie — utwory kwietne
przykładnym stylem — w zdarzeniu nagłym
misterne pióro — zamknęło księgę
formalny koniec — pustynią w branży

Przykładnym stylem — w zdarzeniu nagłym
tysięczne smutki — bolesne drżenie
formalny koniec — pustynią w branży
służebne słowa — zaczęły tężeć

Tysięczne smutki — bolesne drżenie
odszedłeś mistrzu — z (d)ostatnim tekstem
służebne słowa — zaczęły tężeć
światełek strzegąc — w ostatnim geście

liczba komentarzy: 3 | punkty: 6 | szczegóły