Poezja

Marcin Olszewski, 6 października 2021

Metamorfoza

Zapisałem się. Wierzyłem w moc sprawy
Kierunek działań zgodnie z przekonaniem
O słuszności zdarzeń. Zgodnie ze statutem
W uczciwości i prawdzie. Jestem człowiekiem

Nowy teren, walka z nieprawością. Walczę
Widzę ile mamy jeszcze do zrobienia. Marsz
Ku porządkowi, eliminacji złych jednostek

Przede mną majątek tego państwa. Ludzi
Winienem spakować w uczciwym zaborze
Jestem człowiekiem. Starczy dla wszystkich
Pakuję skrzynie dóbr. Wysyłam do domu

Korzystam z przywilejów danej mi władzy
Zabieram cudzą własność z korzyścią własną
Ideologię z legitymacji schowałem w szafie
Ważna jest egzystencja. Moja przyszła polisa

Może mnie kiedyś wykluczą. Odejdę w cień
Gdy ktoś inny będzie chciał kraść. I złapie
Mnie za rękę. W drodze uczciwości doniesie
Iż nie kradnę “dla nas”, a tylko dla siebie

Jestem tylko człowiekiem?

I nic co ludzkie nie jest mi obce?

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

drachma, 6 października 2021

Ciemniak

Lubię linoryty nawet jeden mam
w tej kawiarni przy Synagodze to pańskie?
kupiłabym ale mąż by się zdenerwował
więc wybierzemy tym razem
Polędwiczki wieprzowe w sosie chrzanowym
w pobliskim ogródku piwnym
bo wie Pan 20-30 zł. to wybór
wymagający poważnego zastanowienia
te rzeczy nie uciekną
zawsze zdążymy w podobnej cenie
zakupić choćby w innej lokacji następny
linoryt

liczba komentarzy: 5 | punkty: 3 | szczegóły

Mada44, 6 października 2021

Czy tego pragniesz?

Wiedz jedno,
Że każdy Twój czyn
Oddany będzie wielokrotnie.
Więc jeśli chcesz radośnie żyć.
Żyj tak, by bólu
Nie sprawiać nikomu.
Bo, gdy cierpienia
Powrócą do Ciebie.
Ogrom ich doświadczysz.
Będziesz tkwić w bólu swym.
Czy tego pragniesz?

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Mada44, 6 października 2021

Otwórz się na życie

Przyjdzie ten czas,
Gdy na nowo zaufasz.
Uwierzysz, że wokół Ciebie,
Dobrzy ludzie są.
Przyjdzie ten dzień,
W którym siebie pokochasz,
Zrozumiesz, że życie
Wiele może Ci dać.
Przyjdzie ta chwila,
Że serce swoje otworzysz.
Wpuścisz do niego miłość,
Bo dla niej warto trwać.
Niech ta chwila
Przyjdzie jak najszybciej.
Nie marnuj już więcej
Żadnego dnia.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Mada44, 6 października 2021

Gdzie miłość?

Gdzie miłość, czułe słowa,
Te pieszczoty delikatne?
Gdzie miłość, ta na co dzień?
W prostych czynach,
W miłych gestach.
Gdzie miłość,
Przecież miała być na zawsze.
Rozpieszczana dotykiem,
Upajana czułym słowem.
Gdzie to wszystko się podziało?
Gdzie odeszło?
Już na zawsze?

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Voyteq (Adalbertus) Hieronymus von Borkovsky, 6 października 2021

* * *

to mnie
rusza

późny wieczór druga połowa
sierpnia dworcowy bufet gdzieś w Prusach
Wschodnich pociągi z i do grają
z podróżnymi w opóźnienia sparzona
bufetowa zapracowuje się na śmierć sprzedając
za spojrzenie spiczaste kolana zabytkowy
telewizor częstuje chętnie racją
stanu bo herbaty już
kupić nie można zaraz
zamykają

ach co
za rogaliki

liczba komentarzy: 2 | punkty: 3 | szczegóły

sam53, 5 października 2021

ostatni dzień październikowego lata

Znów bez ciebie dzień się złocił i czerwienił
nadziejami przeszły cienie do wieczora
tak jak lato z październikiem w pół jesieni
rozebrało mnie ze złudzeń jeszcze wczoraj

nie zatrzymał smętnych myśli księżyc w pełni
nie scałował z ust tęsknoty żaden motyl
świerszcze ścichły a cykady zamiast pieśni
pogrzebowe marsze grają od soboty

wiatr rozwiesił pod sufitem melancholię
noc zaległa westchnieniami aż do rana
sen ci wyśnię - wiesz że lubię ten wśród objęć
tylko wyzłoć naszą miłość choćby zaraz

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 5 października 2021

Dobry, stary Świat

Dawny, stary Świat bez wad
Legł jak domino.
Minął czasu szmat
Zaginął dobry, dawny Świat.
.
Dawny, stary Świat bez wad
Gdzieś się zabłąkał.
W czarną dziurę wpadł i wsiąkał
Dawny, stary Świat.
.
Nie opisali tego w prasie.
Nie pokazali w telewizji
Nie uprzadzili nas o czasie
Komunikatem hipokryzji.
Skończyło się - powrotu nie ma.
Nikt się nie liczy z naszym żalem
Próżno go szukać na ekstremach.
Twierdzą, że go nie było wcale.
.
Dawny, stary Świat bez wad
Miał chyba szczęście,
Chociaż Wielki Brat
władał nim częściej,
Dziś ze smutku szydzi.
Straty nie widzi.
Nie wie, kto go skradł?
.
Nowy nie jest zdrowy.
Zgrzany - wirusowy.
Dawny, zagłodzony
jest w sejfach bankowych,
Jak zabezpieczenie Sędzi Trybunału.
Przestał już się kręcić.
Umiera pomału...
Dobry, stary świat.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 5 października 2021

Asymetryczna wojna hybrydowa

Forum, Kongresy, gadulstwo
z którego nic nie wynika.
Nic nie rozumie pospólstwo.
A cóż to za polityka?
.
Unia zrozumieć powinna.
My w tym siedzimy po uszy.
Dlaczego Polaka jest inna?
Tamtych należy poruszyć!
.
Nas przekomarzać nie trzeba -
tłumacząc chłopu na miedzy,
czy da nam Unia, czy nie da?
Lepszy jest spokój niewiedzy!
.
Tu na nic nie mamy wpływu!
Trąbią nam co dzień to samo.
Dosyć już mamy porywów
i mediów piany nad tamą.
.
Bronimy! Nie przepuścimy,
choć dookoła nam szkodzą.
Propagandowe zadymy
niech czynią wodzowie wodzom!
.
Czy wizja katastroficzna
to sposób na poruszenie?
To wojna asymetryczna!
Niech spokój wygasi wrzenie!!!

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Mada44, 5 października 2021

Co mi dałaś mamo?

Sprowadziłaś mnie na świat.
Miałaś wskazać drogę.
Uczyć, jak sobie radę dać,
By życiem radować się.
Co mi dałaś mamo?

W dorastaniu nie pomogłaś.
Własną drogą szłam.
Sama wiedzę zdobywałam.
Było ciężko w tym trwać.
Czego mnie nauczyłaś mamo?

Ledwo życie rozpoczęłam,
Szybko w drogę wyjść musiałam.
Uczyć się na własnych błędach,
Zamiast cieszyć się, płakałam.
Gdzie byłaś mamo?

Teraz wiele lat minęło.
Odnalazłam swoją drogę.
Uczę się być dobrą mamą,
By dzieciom dać, co mogę
Czy w ogóle byłaś mamo?

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły