Poezja

czasem słowa nie łechcą a zwyczajnie duszą
jakby były specjalnie wypachnione łajnem
choć je słyszę nie wierzę - chcę nie wierzyć uszom
że mój język ojczysty nie takim jak pragnę

i dotykam się czoła współczując sam sobie
czy kwiat między chwastami
służy ku ozdobie