Yaro, 15 czerwca 2015
w tę noc zakwitłaś jaśminem
zapach mroku czułem na twojej szyi
sukni biel przyćmiła światła gwiazd
wprowadziłem w taniec serc
tętnem życia rozniecasz płomień
co krąży w żyłach cienkich jak len
zapomniałem skąd i po co tutaj oddycham
tobą oddycham
wypełniam przestrzeń pustą głuchą
nie nadążam za myślami słowa nie kłamią
kocham cie za wierność za prawdę słów
zakwitłaś dla mnie świtem mokrych łąk
co na stopach zostawia ślad
ten słony smak na ustach
biegliśmy przez życia sens
Yaro, 13 czerwca 2015
śniłem że wszystko zmienia się na lepsze
dzień cieplejszy od spracowanych dłoni
słońce bliżej ziemi ogrzewa owoce czerwone
tyle piękna kolor twych włosów tęczówki w oku
mienisz się jak panna młoda z młodym
poranek zachłysną się zroszoną trawą
po której stąpam
woda w studni
nabrałem wiaderko smakuje winem
czerwonym
słodkie usta kleją się do ust nieśmiało
ubrany skąpo witam poranek przy twym boku
jeszcze minutka niech trwa wiecznie
chwile są najpiękniejsze
szufladkuje je w piersiach
odchodzę myślami
piszę wiersz
o tobie o kolorach tęczy o zapachu łąk
zanurzam się w odmęty wody
wyciągam na ląd wszystkie sekrety
nie odchodź zostań do kolędy
nikomu nie szepnę o nas
Yaro, 13 czerwca 2015
dopada cię strach
przenika materię niepewność dnia
z lękiem w duszy
wypowiadasz błagalne słowa
nie wyraźny śpiew ptaka w uchu zanika
nie cieszy nic nawet skoszona łąka
zapach cudowny zapach siana
na stopach rosa
powietrze w przestrzeni drga
słońce świeci bez zmian
nie ma chwili na namiętne pocałunki
ze spuszczoną głową nadchodzę
droga prowadzi w niewiadomą
myśli w głowie nie zrealizowane plany
oni nie kochają nas kochaj ich za nic
życie darem
życie mam się należy
byliśmy jesteśmy będziemy
unikajmy złej karmy
czakra serca czysta harmonia
wibrują dźwięki
ona mnie nienawidzi
kocham to spojrzenia jastrzębia
na dachu świata wyśpiewać
zbliżyć się do Najwyższego
nie zawsze słucha
żyj w miłości
w noc i za dnia
nic nie może się stać
złe myśli odchodzą
nienawidzą zazdroszczą nam
wibracje
echo lasem przeciąga strunę
na fali świat się nie zawali
źli ludzie manipulują nami
nie poddam się złej karmie
myślę i jestem wśród was
zawsze z wami w światła promieniach
Yaro, 12 czerwca 2015
kilka słów ukoi ból
słońce spada na zachodzie
zawsze tam
czasem okryte chmurami
na balkonie
siedzę wygodnie
mówią pasożyt
a ja odnalazłem miejsce
bratam się z zielonym lasem
śpiew ptaków
dym papierosa uspokaja
z każdym maszkiem lżej
lepiej na kilka sekund
wiersz płynie słowo za słowem
papier blady nabiera wartości
gorzej z formą i te błędy
poeta się zamyśla wzrusza
płacze nad losem innych
nie oszczędza siebie
nigdy nie było dobrze
tylko chwile się liczą
człowiek się rodzi umiera
pozostaje radość
częściej pustka
Yaro, 9 czerwca 2015
gdzie
pędzą myśli
może płyną od krawędzi do brzegu
echo kosmosu nadaje rytm
cumują w portach
gdzie tli się szczypta nadziei
na otwartych morzach wypatrują lądu
naprężone liny jak na szyi żyły
żagle zerwane w nienawiści
może ktoś je rejestruje
zapisuje na papier by mieć podkładkę
chronię myśli nocy nieprzespanych
te ciemne najgorsze pchną kolcami
na skroni czerwienią krwi i potu
wesołe i smutne bezpowrotnie wylane
prosto w ucho ukochanej
śpij moja droga przy tobie pragnę zgasnąć
w myślach zanurzony zakopany
Yaro, 6 czerwca 2015
będzie Irlandia ale bez Donalda
wcześniej być miał mały Kuwejt
lecz nikt nie siał rzepaku
wszystko będzie wizy do Uesej
wszytko będzie tylko wyjedźcie
kokojambo nam gra
pozytywna muzyka
nikt nie słucha bo
uczy się języka
wjedźcie w odpowiednie miejsce
tutaj nic po was
zbudowali autostrady
przejada nimi czołgi
miażdżąc białe czaszki
kokojambo nam gra
pozytywna muzyka
nikt nie słucha bo
uczy się języka
jesteśmy
źdźbłem w oku Belki
wyjadę na Hawaje
wezmę żonę dzieci mamę
mają nas za nieudaczników
wyjeżdżamy do nowej Polski
bez Donalda bez jego Eldorado
Yaro, 6 czerwca 2015
na kolanach przed Tobą
nie znam cię ale wiem że
Ty mnie lepiej znasz niż ja sam
słaniam się każdego dnia
strach puka do okien
każdy dzień to prośba
spokojne chwile
nie omijaj
z uporem osła proszę
wysłuchaj daj chleba
nie ma przebacz
dzieci rosną ja się starzeję
co zrobić
by pamiętały o ojcu
omijam miejsca złe
na kolanach przed Tobą
daj znak
kilka chwil
kilka spraw
na plecach czuję bat
wychwalam imię Twoje
jest wielkie trwa na wieczność
robakiem ja nie zabijaj
tyle piękna tyle szczęścia
nie omijam obojętnie
chwalę Twoje dzieło
łzy w promiennych uśmiech ślę do nieba
łączę się z siłą kosmosu
by być częścią nieskończonego ego
by stać się pustacią
na podobieństwo boską
wierzę
nie usycham
cierpię i kocham
wybacz
ukaraj
nie zabijaj
Yaro, 4 czerwca 2015
skaczesz do mnie
w wodzie zielona żabka
mały kumak kuma wieczorem
napełnia worki powietrzem
w ciepłym swetrze
zawsze ma chęci poskać po żabkach
to jego cel nie zabawa
siła
instynkt
prokreacja
będzie więcej zielonych żab
wesoły staw
jestem za
becikowe dla żab
chrońmy żabki
mają fajową zabawkę
za wyprawkę
Yaro, 3 czerwca 2015
człowiek szedł z drzewa
kamienną siekierą ściął sośniaka
zbudował drabinę do nieba
nie sięgną szczytu
po prostu przegrał z Bogiem
zbudował wieżę Babel
by dosięgnąć szczytu
by pławić się w zaszczytach
dobry Bóg pomieszał języki
człowiek nie zrozumiał z tego za wiele
ciągle mu mało mało
wymyślił wojny i granice
zbudował czołgi i haubice
kałasznikow w dłoni atrybutem pustej głowy
wszystko co się świeci zabierał mordował
niewinnych Indian i braci ciemnoskórych
mordował dzieci i przyjaciół
bo inni wolni i naiwni
nie są bogaci
na wojnach nic nie tracił
bogacił się i szmacił
nowe obszary pustej głowy
wypełniał diamentami
nie zabijaj nie kradnij
żyj biednie i ciesz swoim bogactwem
w duszy radość i odwaga
dookoła tyle piękna
napaś wzrok obrazami malowanymi palcem Boga
słuchaj dźwięków słuchaj ptaków
rzeka płyn pod prąd
Yaro, 3 czerwca 2015
jestem ptakiem który nie ma gniazda
jestem ja tu i teraz na skrawku nieba
i nikogo nie ma bo któż mógłby być
wolności smakuję
nad morza urwiskiem
klify wysokie marszczą czoła
wpatruję się w obłoki topią grzywy
na grzbietach fal
tęczowe brzegi horyzontu
ucieknę bezpowrotnie
nie znajdą mnie wspomnienia
jestem sam tu i teraz
wokół wrzosowiska
ucieknę stąd w korabie
za horyzontem odnajdę dom
długa przede-mną droga
teraz już wiem co to wolność
sen się spełni
przekroczę próg nadziei
w kaloszach od babci Zosi
Regulamin | Polityka prywatności
Copyright © 2010 truml.com, korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu.
Poezja
Proza
Fotografia
Grafika
Wideo wiersz
Pocztówka
Dziennik
Książki
Handmade
